çıkması iflas olasılığının

ORANLAR YARDIMIYLA İFLAS OLASILIĞININ BELİRLENMESİ
Finansal oranlar 1930'lu yıllardan itibaren işletmelerin iflas olasılıklarının olup olmadığının belirlenmesinde kullanılmaktadır. Özellikle 1990'lı yıllara gelindiğinde büyük ölçekli işletmelerin finansal güçlüklerle karşılaşmaları, mevsimlik likidite sıkıntılarına girmeleri finansal başarısızlık olasılıklarının tahmin edilmesini zorunluluk haline getirmiştir. Gelecekteki finansal başarısızlıkların başarılı bir şekilde belirlenebilmesi hem yatırımcılar hem de işletmelere kredi verenler açısından önemli ve öncelikle gerçekleştirilmesi zorunlu bir faaliyettir.
Oranlar yardımıyla iflas olasılığının belirlenmesinde kullanılan yöntemler nelerdir?
Türkiye'de Online Çiçek Göndermede Lider Çiçekçi
Birçok araştırmacı oranlardan yararlanarak değişik modeller geliştirmişlerdir. Modellerde değişkenler olarak bazı oranlar seçilmiş, herbirinin katsayı değerleri incelenen işletmenin hesaplanan oranı ile çarpılarak bir sonuç bulunmuştur. Elde edilen sonuç, modelde yer alan ve başarı veya başarısızlık sınırını gösteren sonuçla karşılaştırılarak yorumlanmıştır. Gerçekleştirilen uygulamalar işletmelerin başarı durumlarını birbirinden ayıran önemli çalışmalar olarak literatüre girmiştir. Bu çalışmalara örnek olarak Zeta analizi, Altman modeli, Chesser Modeli, Bothory modeli ve Taffler modeli verilebilir. Burada Altman modeli incelenecektir.
Altman çoklu diskriminant analizi kullanarak iflas olasılığını en iyi veren oran bileşimini model haline getirmiş ve geliştirmiştir. Başlangıçta 22 oran kullanılmış, sonuçta 5 oranın en yararlı modeli oluşturduğunu belirtmiştir. Oranlar diskriminant analizi sonucu saptanan katsayılarla çarpılarak bir Z sonucu bulunmuş. Sonucun 1.81'in altında olması yüksek iflas olasılığını, 3'ün altında olması düşük iflas olasılığını gösterirken, sonucun 3'den büyük çıkması iflas olasılığının olmadığı sonucunu vermiştir.